22-10-06

geklemd tussen je geliefde, zijn kinderen en zijn ex

 

Ingeklemd tussen mijn geliefde , zijn kinderen en zijn ex-vrouw werd ik knettergek

Ik had de kinderen in een speelgoedwinkel een cadeau uit laten zoeken. Niets duurs, gewoon wat prullen. Sonja , zijn ex,  zei tegen me dat ik de kinderen probeerde om te kopen. Er was niet met haar te praten. Ze was helemaal over haar toeren. Later bleek dat de kinderen tegen haar hadden gezegd: ' Liesbeth  is veel liever dan jij’. De volgende dag hadden we het, in het belang van de kinderen, weer bijgelegd. Maar de onderhuidse spanning tussen haar en mij bleef voelbaar. Misschien had het niet fout hoeven gaan als mijn geliefde en ik eerlijk over onze situatie hadden gepraat. Maar dat was gewoon onmogelijk. Ik voelde me afschuwelijk omdat ik die leuke kinderen van Jean  het liefst achter het behang wilde plakken. En Jean  voelde zich altijd al schuldig: tegenover de kinderen, Sonja en mij. We konden geen kant op.

Ik ben nu een jaar weg bij Jean, en ik kan nog steeds niet begrijpen hoe het zo fout heeft kunnen gaan. Ik hou van hem. Hij houdt van mij. De situatie was dan misschien niet ideaal, maar onze liefde was groot. Dat zou toch voldoende moeten zijn? Ik moet nu wel inzien dat ik niet gelukkig was. Ik liep met buikpijn die maar niet overging en mijn tranen zaten hoog. Ingeklemd tussen Jean , zijn kinderen en zijn ex-vrouw werd ik helemaal knettergek. Na drie jaar hield ik het gewoon niet meer vol.

Soms ben ik heel kwaad op Jean . Hoe had hij nu gedacht een relatie op te bouwen, terwijl hij constant in de weer was met zijn kinderen en zijn ex-vrouw? Maar veel vaker neem ik mezelf kwalijk dat ik alles heb achtergelaten en er vandoor ben gegaan. Ik zie de kinderen nooit meer, terwijl ik toch drie jaar met ze heb opgetrokken.

Sinds ik ben weggegaan, is mijn leven totaal veranderd. Ik heb nu een leuke, drukke baan. Ik hoef met niemand rekening te houden, ga uit en heb veel vriendinnen. Aan een nieuwe relatie moet ik voorlopig even niet denken. Ik ben nog erg bezig met Jean . Of ik ooit zelf kinderen wil? Nee, ik denk het niet. Die verantwoordelijkheid is me te groot.’’

 

Dit is een verhaal die voor velen ons bekend in de oren zal klinken, of niet ? Kunnen we Liesbeth begrijpen ? Ja , zal elke vrouwelijke bezoekster aan deze blog zeggen ,  twijfels bij vele mannelijke bezoekers. Ikzelf , man dus , kan het verhaal bevestigen van Liesbeth. Ikzelf maakte dezelfde fout(en) als Jean. Echter dit zijn onbewuste fouten doch we moeten er echt rekening mee houden wanneer we er met de neus worden op gedrukt. Ikzelf zag het gelukkig op tijd in. Je moet als partner met beide aan dezelfde koord trekken. Een NSG betekent ook een Nieuw leven starten, waarbij je moet proberen de juiste waarden terug te vinden die je ook zou hebben in een gewoon huwelijk. Dat het geen gemakkelijke opdracht is, daar twijfelt niemand aan. Veel praten is de een belangrijke boodschap maar ook de afspraken nakomen eveneens.....omwille dat je partner haar ook goed zou voelen......anders zullen vele NSG eindigen zoals het verhaal hierboven , ook al is de liefde voor elkaar zo groot .

20:59 Gepost door Bart en Delphine in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

29-08-06

handleiding bij de geboorte ?

Regelmatig komen we in contact met lotgenoten , is ook niet moeilijk de dag van vandaag want van alle gezinnen zijn er meer dan 40 % een Nieuw Samengesteld Gezin ....Toch zijn er die , vooral op bepaalde forums ( zappybaby ), met scherp schieten op een NSG en dit omwille van het feit dat ze ons als volwassenen verantwoordelijk achten voor het feit dat we kinderen uit hun vertrouwde omgeving halen. Natuurlijk is dit onzin want in elk gezin kunnen er problemen ontstaan met kinderen , tieners , pubers ....en hoe je moet reageren op die problemen ....wel , er is bij de geboorte van een kind nog steeds geen handleiding erbij die beschrijft hoe je je kind moet opvoeden ....laat staan een garantie ...( een grapje tussendoor moet kunnen hé )

Het is al niet eenvoudig om als natuurlijke ouders kinderen op te voeden, laat staan voor ouders van een NSG. In dat gezin doen stiefvaders maar vooral stiefmoeders hard hun best om die kinderen van hun partner te beschouwen als hun eigen kinderen.Nadeel is dat die kinderen zelf soms niet weten aan welk koordje ze moeten trekken ....een heel andere discussie dus ...

Tot hoors

23:21 Gepost door Bart en Delphine in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |