02-08-09

Medebeslissingsrecht voor stiefouders

Medebeslissingsrecht voor stiefouders

 

Kamerlid Sabien Lahaye-Battheu en senator Martine Taelman willen stiefouders medebeslissingsrecht geven, dit lazen we vrijdag in de krant ( Het Laatste Nieuws )

 

Als kop tittelte de krant : “ Waarom stiefouders beter bescheiden blijven “ .

 

Even alles op een rij zetten en proberen het artikel te analiseren. Goed om te weten is dat in België 1 kind op de 10 opgroeit in een nieuw samengesteld gezin en dus een stiefvader of –moeder heeft. Die ze in veel gevallen vaker zien dan hun biologische ouder. De stiefmama of –papa zit smorgens aan de ontbijttafel , brengt de kinderen naar school of andere sportactiviteiten , zorgt ervoor dat het kind op tijd gaat slapen , zijn tanden poetst , de was en de plas , kortom ze voeden het kind op alsof het hun eigen kind zou zijn ! Kortom ze maken deel uit van hun leven , alleen : wettelijk hebben ze niks te zeggen.

Nul rechten . Mee-zorgen en verder mondje dicht, zo kan het wel eens aanvoelen.

Zeker als één van de twee biologische ouders nog weinig contact heeft met zijn/haar kind, lijkt het logisch dat de stiefouder mee-beslist.

 

Luidop stellen we de vraag , en je mag er ook luidop op reageren ( via reactie ), is het echt nodig dat een stiefouder bij wet ook recht krijgt om een duit in het zakje te doen over schoolkeuze en communie?

 

Ouders , ook gescheiden , hebben altijd een idee hoe ze hun kind willen opvoeden. Natuurlijk zijn ze het niet altijd eens doch we weten dat met dialoog en goede wil veel dingen kunnen opgelost worden. Maar wat als er zich nog een derde méé moet beslissen ?

Wat is de winst van een extra partij die zich in de discussie mengt ?

 

We lezen het volgende en willen dat graag toch eens vermelden , vooral dat laatste vinden we veel terug in mails die we krijgen.

Psychologe Annette Heffels pleit voor een grotere bescheidenheid bij stiefouders. Ze ziet in haar praktijk heel vaak problemen doordat die zich al te nadrukkelijk bemoeien met de opvoeding. Met name stiefvaders die vinden dat hun nieuwe partner veel te laks is met haar kinderen, en meteen beginnen orde op zaken te stellen door meer discipline te eisen en nieuwe regels te stellen. Dat zorgt bijna altijd voor conflicten , wrevel en frustraties bij de kinderen. Maar ook bij de moeder , die zich heen en weer geslingerd ziet tussen haar kroost en haar nieuwe partner. Anette Heffels adviseert dan ook de grootst mogelijke terughoudendheid van een stiefouder maar vanzelfsprekend moet je je als stiefouder niet over je heen laten lopen, je kan suggesties doen en  raad geven . Toch zijn er slechts twee mensen die de ouderlijke autoriteit voluit uitoefenen.

 

We willen besluiten dat het als stiefouder uiteraard geen eenvoudige taak is om andermands kind(eren)op te voeden , maar als we allen wat zouden kunnen rekenen op eerlijk communicatie, goede wil en gezond verstand, dan komen we héél ver !

 

( Bron Het laatste Nieuws , eigen kijk van Hilde Sabbe )

10:05 Gepost door Bart en Delphine in Web | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

plusouders Ik wil hier graag instemmend op reageren met de tekst van een brief die mijn vrouw schreef aan Plusouders, n.a.v. hun steun aan dit wetsvoorstel:

Langs deze weg wil ik met nadruk vragen toch voorzichtig te zijn met uw steunbetuigingen voor het wetsvoorstel van Open VLD om plusouders beslissingsrecht te geven mbt hun stiefkinderen. Immers, waar in het belang van het kind gehandeld wordt, zowel door plus- als echte ouders, is er geen regelgeving nodig. Verstandige en goed menende volwassen komen er zo wel uit, zonder bemoeienissen van bovenaf. Regelgeving is er alleen nodig als er conflicten zijn en dan is het geen goed idee om er nog een derde partij bij te betrekken. Dit is niet in het belang van de kinderen. Zo'n regelgeving zal in vele gevallen enkel een nieuw juridisch middel worden van ex-partners om elkaar nog meer de duvel aan te doen. U vergeet de ouders (meestal vaders) die nu al in veel gevallen op slinkse wijze zoveel mogelijk buiten het leven van hun kinderen gehouden worden en al alle moeite van de wereld hebben om hun rechten en die van hun kinderen te doen gelden. Deze al tot het uiterste getergde mensen zouden weer met een nieuw middel kunnen aangevallen worden? U vergeet dat dikwijls uit wraakzucht en egotripperij gehandeld wordt door de moeder en haar nieuwe partner en dit is niet in het belang van de kinderen. Kinderen die gedwongen worden om "te kiezen" voor ma en haar nieuwe partner om het perfecte gezinnetje te kunnen spelen. Deze kinderen hebben allen te kampen met grote loyaliteitsprobelemen. Ik ben zelf stiefmoeder en steek veel energie, zorgen en tijd in de kinderen van mijn man, al vele jaren lang. Ze waren 6 maand en 3 jaar oud toen ik ze voor het eerst bij mij had. Toch ervaar ik een gezonde natuurlijke schroom om mij als "de gelijke van hun moeder" aan hen op te dringen. Dat voelen zij heel goed aan en ik ben ervan overtuigd dat dat een zeer gezonde manier van denken en handelen is. Wil dat zeggen dat ik geen gezag over hen heb? Neen, integendeel, ze hechten wel degelijk belang aan mijn oordeel, maar ik zal dat nooit opdringen. En natuurlijk heb ik het gezag in mijn huis of als ze onder mijn hoede zijn bij afwezigheid van hun vader, maar daar stopt het en ik heb daar geen enkele moeite mee. Ik wist immers dat mijn man kinderen had toen ik met hem ging samen wonen. Zijn kinderen hebben op geen enkele manier om deze situatie gevraagd en geen enkel kind wil het gevoel hebben dat het moet "kiezen" tussen moeder en vader. Dus ja, ik heb veel plichten en weinig rechten tov hen, maar daar heb ik geen moeite mee. In de plaats heb ik een prachtige man en het is voor hem dat ik dit doe. Langs de andere kant is er ook een stief-papa, de vriend van hun moeder. Zij samen zien dit heel anders. De ex-vrouw van mijn man is 200km verder gaan wonen om te vermijden dat het tot een co-ouderschap kwam. Ze heeft geprobeerd om mijn man zijn ouderlijk gezag te ontnemen. Toen dat niet lukte, heeft ze geprobeerd om het verblijf bij hun vader zoveel mogelijk te beperken. Mijn man had immers van de jeugdrechter meer vakantietijd toegekend gekregen ter compensatie omdat bilateraal verblijf niet mogelijk is door de afstand. Niets van dit alles is haar gelukt, gelukkig verstandige rechters getroffen. Mijn man rijdt regelmatig 400 km na een werkdag om ouderavonden, contacten met sportclub's, contacten met kinderopvang, school- en sportfeesten ... te onderhouden. Dit zonder dat hij even goeiedag mag zeggen tegen zijn kinderen, terwijl hij daar is. De informatie over school en zo krijgt hij immers niet van zijn ex vrouw, dus gaat hij er zelf achteraan. Ondertussen laat zij overal uitschijnen dat mijn man contactverbod heeft en dat zijn kinderen niet door hem mogen afgehaald worden. We hebben zelfs al ondervonden dat zij in hun omgeving de indruk laten bestaan dat haar vriend de vader is. Als mensen dit denken, ontkrachten ze het in elk geval niet. De vriend profileert zich echt als de vader en probeert mijn man zoveel mogelijk van het plan te verwijderen. Dit terwijl de kinderen dus zot zijn van hun pa, van wie zij ook wel weten dat hij voor hen door een vuur gaat. Deze vader houdt van zijn kinderen en wil veel meer voor hen zorgen, alleen wordt hem dat verhinderd. De kinderen zitten voortdurend gekneld. Kunt u me vertellen wat er zou gebeuren moesten mama en haar nieuwe vriend nu ook het recht krijgen om papa zijn beslissingsrecht op de helling te zetten? En ikzelf, die elke vakantie voor de kinderen zorg, mijn verlof voor hen opspaar (ze zijn nog nooit naar een opvang geweest), met hen meeleef en hen verzorg, waarom zou de nieuwe vriend van mama meer rechten moeten hebben dan ik? Zijn het alleen de stiefouders waar het kind gedomicilieerd is, die dat recht krijgen, of ook de nieuwe partners van de andere partij? Maak het toch niet zo ingewikkeld. Zoals ik al schreef, als in het belang van de kinderen wordt gehandeld, zijn regels niet nodig. Als er conflicten zijn, laat de ouders dan hun verantwoordelijkheid nemen en laat een derde partij erbuiten. Ik ben zelf ook gescheiden en heb een zoon. Er heeft zich nog nooit één enkel probleem voorgedaan tussen de vader van mijn (ons) kind en mezelf als het over hem ging. We zijn erin geslaagd om op dat vlak onze zoon buiten schot te laten, waar ik trots op ben. Mijn huidige man respecteert dit zonder moeite. Hij kan gerust tegen mij zijn gedacht zeggen, maar de communicatie en het beslissen over mijn (onze) zoon is iets tussen de vader en mij. En waar het zo kan gaan, komt het respect vanzelf. Er is één enkele keer een schijn van probleem geweest met één van de vriendinnen van mijn ex die er zich ook begon mee te bemoeien. Dit is echter verleden tijd. Geloof me, de problemen beginnen dikwijls als de derde partij er zich mee begint te moeien. Kinderen hebben daar niks aan. Bovendien gaan en komen de nieuwe partners soms rapper dan je voor mogelijk houdt. Bij een vriendin van mij speelt er nog iets anders. De nieuwe vrouw van haar ex-man haar zoon niet uitstaan. Toch gebruikt ze haar invloed en bezoekrecht om mijn vriendin te treffen via haar zoon. Dit uit een soort van jaloezie tov de ex van haar vriend. Iets dat meer dan eens gebeurt, zoals u ook wel weet. De motieven van sommige volwassenen zijn niet altijd even edel. Elk geval is dus anders en in geval van conflict kan beter de rechter beslissen. Beter dat dan elke stiefouder maar meteen het recht te geven over andersmans kinderen te beslissen. Goed menende plusouders zullen hier geen enkele moeite mee hebben.

Gepost door: Bart Desnyder | 24-08-09

bescheiden stiefouders Het is al wat laat, maar graag wil ook nog een reactie geven op het bericht van 2 augustus jl.
Zelf ben ik ook een stiefmoeder. Ik denk dat het altijd moeilijk zal zijn om iets concreets in de wetgeving als regel te stellen voor mensen zoals ik en vele anderen die mijn 'lot' delen en dit telt evengoed voor de ouders.
Ouders dienen uiteraard hun verantwoordelijkheid op te nemen, maar wat als 1 van de ouders veel tijd spendeert in een job (die broodnodig is)? Wie zorgt er dan voor de kinderen? Inderdaad, de stiefouders. Men is niet alleen een moeder als men een biologische moeder is. Een moeder is een vrouw die de taken van een moeder op zich neemt. Ik ben zelf ook moeder, dus ik weet hoe het is om een eigen kind op te voeden en een kind van een ander.
Helaas ontstaat er vaak woede onder de ouders en de stiefouders. Soms is dat terecht, maar heel vaak ook onterecht.
Persoonlijk vind ik dat er weinig begrip is tussen ouders en stiefouders. Het zou allemaal wat vlotter kunnen verlopen. Gelukkig is mijn geval niet het verhaal van elke stiefouder.
Of men als stiefouder mee zou kunnen of mogen beslissen rond bv. schoolkeuze van een kind, vind ik een prange vraag. Misschien zelfs een beetje te hoog gegrepen.
Maar ik weet dat de communicatie niet steeds even vlot verloopt.
Biologische ouders voelen zich soms bedreigd als de stiefouder zich iets te veel mengt in opvoeding, keuze, regels en noem maar op. Anderzijds mogen deze ouders toch ook blij zijn dat een stiefouder de taak van de opvoeding op zich neemt, vooral als dit goed verloopt.
Er zijn inderdaad voldoende stiefouders die de kinderen naar school brengen, hen naar de naschoolse sportactiviteiten brengt en noem maar op.
Persoonlijk heb ik een goede band met de kinderen en, behalve 1 daarvan, weten zij maar al te goed wat en wie ik voor hen beteken. Voor het overige laat ik ze kind wezen en laat ik de grotere beslissingen aan de ouders over. Hoewel ik het één en ander overleg met hun papa. Ik breng ook ideeën aan en dat blijkt wel te werken.
Ik kan maar 1 ding zeggen: een 'gewoon' gezin is vaak al moeilijk, laat staan een 'stiefgezin'. Wetgeving rond deze spraakmakende zaken zijn nu eenmaal zeer moeilijk te plaatsen. Elke situatie is anders. Ik zou gewoon denken: laat ieder zijn verstand een beetje gebruiken op de goede manier, dan zou het een stuk makkelijker gaan. Helaas denken vele mensen daar niet eens over na en kunnen ze hun trots niet opzij zetten. Jammer, want het gaat vooral om de opvoeding van de kinderen en zo zijn er al genoeg...

Gepost door: Saartje | 21-09-09

bescheiden stiefouders Ik wil hier toch nog een kleine opmerking aan toevoegen. Als je als plusouder veel voor de kinderen van je partner zorgt, dan is dat een afspraak tussen jou en je partner. Het zijn dan niet de kinderen die je daar dankbaar moeten voor zijn, maar je partner. M.a.w. ik vind dat je dat voor je partner doet. De kinderen hebben niet om deze situatie gevraagd en het is maar normaal dat er voor hen gezorgd wordt. Ook de andere natuurlijke ouder heeft hier niet om gevraagd. De andere natuurlijke ouder verwacht immers dat zijn vroegere partner grotendeels voor de eigen kinderen zorgt en niet dat hij/zij steeds afwezig is. Als de zorg voortdurend overgelaten wordt aan de nieuwe partner, dan is de andere ouder daar geen vragende partij in en deze moet bijgevolg ook zijn rechten niet verliezen. Het is sowieso niet echt een gezonde situatie als iemand de zorg van zijn eigen kinderen hele dagen lang overlaat aan zijn nieuwe partner. Als je zelf nooit tijd hebt voor je eigen kinderen, misschien zijn ze dan beter af bij de andere ouder? Hiermee wil ik geen afbreuk doen aan de inspanningen van elkeen die goed voor kinderen zorgt. Dat is bewonderenswaardig. Maar AUB, dat is geen reden om de andere ouder aan te vallen. Bovendien kun je liefde, dankbaarheid en gezag niet "afdwingen". Als alles goed zit, komt dat vanzelf. En vergeet de liefde en de loyaliteit niet dat elk kind voelt voor zijn natuurlijke ouder, behoudens enkele uitzonderingen. Hier geen respect voor hebben , is kindermishandeling, want je plaatst die kinderen in een onmogelijke situatie. Ik heb er in elk geval geen last mee dat ik voor de kinderen van mijn man zorg en tegelijkertijd weinig rechten heb t.o.v. hen. Zij kunnen er niet aan doen. Ik doe het voor mijn man.

Gepost door: An Mortier | 24-09-09

hallo
even ook een reactie.
Ik ben sinds een jaar stiefmoeder.
Ik vind ook dat de grote beslissingen door de ouders moeten genomen worden maar dat de stiefouders hier wel (vanop de zijlijn) kunnen raad geven.
Maar hoe zit het met oudercontacten en contacten op het CLB ...?
Ik ga het zoontje van mijn vriend bijvoorbeeld elke dag afhalen op school aangezien ik vroeger thuis ben en hij dan niet in de studie hoeft te blijven. Indien de juf me ziet wordt er spontanerwijze over de jongen zijn gedrag en vorderingen gesproken. Aangezien ik om hem geef vind ik het maar normaal hier interesse voor te tonen. Van de ex-partner mag ik niet aanwezig zijn op oudercontacten en dergelijken. Dit vind ik jammer. Mijn vriend spreekt namelijk Frans en zijn zoon zit op een Nederlandstalige school. indien ik mee zou kunnen gaan kan ik voor hem vertalen of het nadien navertellen. Ik hoor je al denken: de ex-partner kan toch vertalen? Wel, de ex-partner is de naam van mijn vriend (de papa) gaan besmeuren in de school. We hoorden constant verhalen van: hij is niet strikt genoeg, hij zorgt niet voor zijn zoon, ... . De ex-partner maakte misbruik van het feit dat hij de taal niet machtig was en gaf onvoldoende informatie door. hierdoor kwam de papa inderdaad zo over. Verder vind ik het persoonlijk wel een recht dat een stiefouder moet hebben. Indien je het kind voor 50% mee opvoedt is het toch positief dat je betrokken wordt in oudercontacten? Dit komt toch ten goede van het kind dat iedereen op de hoogte is?
Besluit: ik vind dat grote beslissingen: studiekeuze, school, ... door de ouders moet beslist worden MAAR ik vind dat de stiefouders wel aanvaard moeten worden in meetings rond het kind aangezien ze mee instaan voor de opvoeding. Ik doe dit met plezier voor mijn partner maar een kind opvoeden is een hele klus (indien je dit goed wil doen) en het is dan ook fijn de vrijheid te krijgen dit goed te doen.

Gepost door: eefie | 07-07-11

Ik heb een andere stelling/vraag. Mijn dochter gaat om de 14 dagen naar haar vader en zijn vrouw. Nu is stiefmoeder uit de ouderlijke macht ontzegt van haar eigen 2 kinderen...........en heeft stiefmoeder (bewezen!) een IQ van 62. Moet zij dan rechten krijgen over mijn kind??????

Gepost door: Astrid | 07-11-12

De commentaren zijn gesloten.