19-02-08

pubers en echtscheidingen

een onderwerp waarbij we meer dan één bladzijde voor nodig zullen hebben, doch eens interessant om aan te kaarten .....

Puberteit is de periode waarbij een jongere zich ontwikkeld naar een volwassene, dit tussen een leeftijd van hun 11e tot  18e jaar. De puber is geen kind meer maar ook geen volwassene. Puberen heeft te maken met veranderingen op vele gebieden zoals ' lichamelijke veranderingen' ,               ' veranderingen in denken' , ' de vraag wie ben ik ? ' , ' hun vriendengroep ',  ' het gezin ' .

Geen enkele puber zal puberen op dezelfde manier. En sommige pubers komen door die periode zonder dat het de ouders opvalt , andere destemeer...we lezen bv hoe een puber is in een traditioneel gezin :

Met een puber in het gezin is het hele gezin een beetje in de puberteit. Pubers willen zich sterk onderscheiden van hun jongere broers en zussen. Ze willen later naar bed, gezag afdwingen, aandacht voor hun verhalen enz. Ze nemen meer afstand van hun ouders, bijvoorbeeld ook wat betreft knuffelen of een nachtzoen. Regels worden overtreden of in hun voordeel uitgelegd. Ze willen meer privacy; de deur van de badkamer en hun eigen kamer gaat op slot. En zijn ouders een avondje weg, dan is de voorraad chips en drank vaak danig geslonken want…ze hadden honger en dorst.

Maar hoe is een puber in een NSG , waarbij er verschillende vormen zijn van ouderschap , zoals om de 14 dagen eens op bezoek , of wekelijkse opvoeding , .... ? Ook in deze gezinnen zal puberteit toeslaan en de pubers gaan meer gebruik kunnen maken van bepaalde situaties , wees daar overtuigd van. De opvoeding zit er bij het begin van de puberteit eigenlijk al op: normen en waarden zijn de kinderen voor die tijd al uitvoerig bijgebracht. Dat zou een geruststellend gevoel moeten zijn voor ouders. Soms lijkt het misschien dat de normen en waarden die ze geleerd hebben achteloos overboord worden gezet, maar diep in het kind zit het vaak echt wel goed.
De basis is allang gelegd. In deze fase moet het kind juist oefenen al het geleerde in de praktijk te brengen. Natuurlijk kan je met meer dan één norm zitten want de biologische mama kan een andere oordeel en manier hebben van opvoeden dan het gezin waarin de biologische papa leeft. Dat kan uiteraard voor problemen zorgen en dat niet alleen in de puberteit !!!!


Veel preken en verbieden en in herhaling vallen om de oude normen en waarden weer naar boven te krijgen, heeft weinig zin, en het getuigt van gebrek aan respect voor het verzelfstandigende kind. De puberteit betekent ook voor ouders een bocht maken. Opvoeden vanuit een ander concept. Men moet leren gesprekken te voeren met je kind waarin zijn zelfvertrouwen ondersteund wordt. Het kind te zien als een gelijkwaardig individu. Natuurlijk levert het kind hier in deze fase de ouder van repliek, het is immers in experimentele ontwikkeling.

20:50 Gepost door Bart en Delphine in gezin | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.