31-01-08

pubers en co-ouderschap

We scheiden , regelen co-ouderschap en alles loopt op wieltjes tot .....daarom deze oproep ! Alle ervaringen of andere welkom via reactie op dit bericht.

oproep :

" Heeft iemand ervaring met beginnende pubers (12 en 14 j)die plots permanent bij de andere ouder willen gaan wonen en enkel nog maar eens op bezoek willen komen? Dit ondanks de afspraak dat er co-ouderschap is en dat dit al jaren zonder problemen is gelopen? "


 

12:17 Gepost door Bart en Delphine in gezin | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

22-01-08

een geboorte in een nieuw samengesteld gezin

een geboorte in een nieuw samengesteld gezin

8

 

 

 

We staan er niet alle dagen bij stil omwille dat we allen waarschijnlijk druk bezig zijn met het opvoeden van haar of zijn kinderen maar we weten uit ervaring dat veel nieuw samengestelde gezinnen een blije geboorte kunnen en mogen meemaken. Een jonge spruit erbij voor broer en zus ......

Maar dat is de theorie , de praktijk kan soms heel anders uitdraaien , in de zin van hoe gaan de andere kinderen ermee om. Sommige (stief)broers en zusters komen maar om de 14 dagen en de vakantie in het NSG terecht en maken dus niet alle momenten mee.

Hoe reageert de ex-partner op die gebeurtenis ? Kunnen de kinderen het volop beleven of moeten ze zwijgen tegen hun biologische mama of papa. Kunnen kinderen het aan dat hun papa en zijn nieuwe vrouw, een 'nieuw' kindje erbij krijgen ?

Tal van vragen en er zijn er nog zeer veel andere ....Gelukkig zijn er ook positieve ervaringen in NSG bij een geboorte .

Misschien eens een moment om je ervaringen via een reactie ( of mail ) te laten horen , zodat we een beter beeld krijgen over een nieuw leventje in een nieuw samengesteld gezin.

21:01 Gepost door Bart en Delphine in Web | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

15-01-08

je bent papa en ook stiefpapa.....

Als je als papa in een nieuwe relatie stapt, is het net zoals de vele mama's , de kans groot dat er een nieuwe uitdaging staat te wachten , namelijk stiefpapa. De wet regelde nu éénmaal dat na een echtscheiding,  in vele gevallen de vrouw de grootste verantwoordelijkheid heeft voor de opvoeding van de kinderen waarbij  om de 14 dagen dan de papa eens voor hen moet zorgen. Daarom is een co-ouderschap de ideale oplossing voor de kinderen maar ook voor de ex-partners. Er is met beide biologische ouders evenveel contact en dat is een pluspunt voor de verdere opvoeding. We gaan er dan vanuit dat wanneer kinderen hun papa maar om de 14 dagen zien , deze papa ook totaal anders omgaat met zijn kinderen , deels uit schuldgevoel maar ook anderzijds omdat hij hen teweinig kan zien en opvoeden. Blijf echter de gouden regel volgen , namelijk deze van structuur geven aan je kinderen , kunnen neen en ja zeggen op het juiste moment en vooral in harmonie met je nieuwe levenspartner. Belangrijk gegeven is dat je over alles moet praten i.v.m. de opvoeding van kinderen en als je afspraken maakt , doe dit dan nooit wanneer de kinderen bij zijn ....Onschuldig

Een goed contact met de ex-partner is natuurlijk het ideale maar zoals vele bezoek(st)ers aan deze blog weten , is dat een zeldzaamheid doch we weten dat deze bestaan,waar we ook blij om zijn hé ....

21:24 Gepost door Bart en Delphine in gezin | Permalink | Commentaren (2) | Tags: stiefpapa |  Facebook |

07-01-08

Zomaar ....

en toch is het niet zomaar ....

Gewoon even op de blog stoom komen afblazen ....Jammer dat de chat op de blog weinig gebruikt wordt , er is misschien drempelvrees , wie weet ..?

We merken alvast dat er wel enkele vaste bezoekers zijn aan deze Blog , ze hoeven daarom niet te reageren , hun bezoek is al van goud waarde , het gevoel hebben en geven dat men via hier in contact kan komen met lotgenootjes ...

Misschien toch even proberen om de chat te promoten en dit via een oproepje :

Wie komt a.s. donderdag 10 jan 08 tussen 19.00 en 21.00 hr eens piepen ? 

 Misschien tot dan  en vele groeten alvast

20:53 Gepost door Bart en Delphine in gezin | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

01-01-08

op oudejaarsavond....

kregen we volgende mail en met toestemming  posten we de volledige versie ....

Graag wou ik even mijn verhaal kwijt op deze erg sombere dag. Ik heb al 7 jaar co-ouderschap, dwz een week zijn de kinderen (8,13,17j) bij mij, dan een week bij mijn ex. Zes jaar geleden begon ik een relatie op 100 Km van mijn deur. Zij had haar kinderen altijd bij haar, enkel 1 weekend op 2 niet, haar kinderen zijn 23,20,18 en 15 j oud. Alles leek goed te gaan, mijn kids waren kleiner dus ik nam hen in de weekends mee naar haar, de weken dat ik geen kinderen had reed ik ook naar haar.  2 jaar geleden echter, is plots mijn dochter , toen 14 jaar, bij mij komen wonen en toen begonnen de problemen in mijn relatie.
Ik kon dus minder beschikbaar zijn voor mijn vriendin en zij begon daar over te klagen, of toch iets van te laten merken, zodat ik een schuldgevoel kreeg. Op dat moment zijn we ook 5 maanden uit elkaar geweest maar toch hielden we na 2 maand terug contact. Stilaan werden haar kinderen ook groter en zelfstandiger zodat zij iets meer vrijheid kreeg en me nog meer probeerde op te eisen, waarin ik grote mate probeerde te voldoen.
Mijn zoon echter begon te voetballen, maar in het begin alleen bij de mama, was hij bij mij, moest hij mee naar mijn vriendin in de weekends waardoor ook hij stilaan begon te rebelleren en ik me tussen twee vuren voelde. In augustus was het dan zover, we gingen voor een tweede keer uiteen , toch hielden we na enkele weken weer contact, zij bleef beweren dat ze me nog altijd graag zag, waardoor ik het gevoel kreeg om "drastische" maatregelen te nemen en desnoods mijn eigen huis te verkopen en bij haar of ergens anders een nieuw leven te beginnen, doch het co-ouderschap wou ik niet opgeven, daarvoor zijn mijn kinderen me te dierbaar!
We hielden dus telefonisch contact en ze beweerde dat ze me nog steeds graag zag, vorige week moest ze geopereerd worden en ik dacht bij mezelf zal eens een bezoekje gaan brengen met een cadeautje, kom ik op haar kamer, ze was juist wakker uit de narcose, kijkt ze me verschrikt aan en zegt dat ik onmiddellijk moet weggaan want er was iemand anders in haar leven gekomen en die zou mij anders een lesje leren?
Ben dan weggegaan, maar kon niet laten om te zien wie hij was. Ben uiteindelijk verdwaasd naar huis gereden (100km!), niet wetende waar ik het had en heel verdrietig. In deze dagen extra moeilijk maar ok, mijn eigenlijke vraag is, is het mogelijk om een nieuwe relatie aan te gaan in co-ouderschap en is afstand een probleem. Mijn ex  woont hier op 40m vandaan dus voor de kids geen probleem. Moet je kiezen tussen een relatie of je kinderen? Bij mij is het nog altijd zo dat mijn kinderen op de eerste plaats komen , toch beknot deze keuze mij om een nieuwe relatie aan te gaan. Graag had ik hier wat advies verkregen of reacties van lotgenoten.
getekend , Piet
Elke reactie is welkom .
 

10:00 Gepost door Bart en Delphine in gezin | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |