31-01-08

pubers en co-ouderschap

We scheiden , regelen co-ouderschap en alles loopt op wieltjes tot .....daarom deze oproep ! Alle ervaringen of andere welkom via reactie op dit bericht.

oproep :

" Heeft iemand ervaring met beginnende pubers (12 en 14 j)die plots permanent bij de andere ouder willen gaan wonen en enkel nog maar eens op bezoek willen komen? Dit ondanks de afspraak dat er co-ouderschap is en dat dit al jaren zonder problemen is gelopen? "


 

12:17 Gepost door Bart en Delphine in gezin | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

co-ouderschap met pubers Het co-ouderschap is bij ons de eerste jaren na de scheiding prima gelukt. Tot de oudste dochter(toen 20 jaar) op kot ging en na een jaar de regeling van in het weekend afwisselend naar een ouder te gaan niet meer lukte. Zij woont nu zelfstandigop een kot.
Een jaar geleden kreeg de jongste dochter (15 jaar) het moeilijk en heeft toen besloten bij mij te komen wonen. Dit verloopt niet goed omdat het contact met de vader niet op gang komt en hij eigenlijk boos is om de keuze die zijn dochter heeft gemaakt.
De derde dochter (19 jaar) ziet het co-ouderschap op dit moment ook niet meer zitten, ze heeft het gevoel geen eigen plek te hebben. Gezien de problemen van haar zussen met hun vader durft ze geen keuzes te maken om een verandering te brengen in de situatie.
Uit mijn situatie heb ik geleerd dat co-ouderschap met gedeeld verblijf op lange duur niet werkt. Een andere of betere oplossing ken ik echter niet, want op deze manier hebben ze toch de kans gehad om beide ouders te blijven zien. Ik denk dat het voor de kinderen een verwarrende situatie is.
Ouders moeten beiden nog kunnen praten en de verantwoordelijkheid blijven nemen voor hun kinderen, pas dan kunnen er veranderingen gebeuren aangaande het co-ouderschap en het verblijf van de kinderen.

Gepost door: katrien ricart | 11-02-08

Hi Katrien,
bedankt voor je reactie . Ik denk inderdaad dat als de kinderen wat ouder zijn, ze hun eigen weg willen gaan. Dat is ook normaal op die leeftijd. Bij mij zijn ze veel jonger. Ze kiezen echter de voor hen gemakkelijkste weg. Het "Puberparadijs"! Daar waar alles mag, er weinig of geen regels zijn en ze de papa helemaal rond hun vingertje kunnen winden. Dat in combinatie met een gevoel van gekwetste trots bij de papa (ik ben immers diegene die is weggegaan) en je hebt de perfecte ingrediënten voor een heleboel problemen. En dat is er dus ook gebeurd. Enkel je jongste van 9 komt nog week na week met plezier. Mijn andere 2 dochters heb ik al maanden niet meer gezien. Wat heb je dan aan een EOT met co-ouderschap, een vonnis van kortgeding waaarin wordt bevestigd dat je inderdaad een 50/50 vakantieregeling hebt en een vonnis van een jeugdrechter die zegt dat de meisjes inderdaad moeten komen.
Dit wordt allemaal genegeerd en je kan dan als ouder niet anders dan week na week gaan klacht neerleggen.
Niemand die hier iets tegen doet. Integendeel. Ze geven mij bij de politie zelfd "de goede raad" het op te geven.
Hopelijk komt het wetsvoorstel rond 'oudervervreemding' er ooit. Dat is alvast een stap in de goede richting.
Soms denk ik: "dat puberen zal wel overgaan, ze zullen na een tijdje wel zien dat ze hierin gemanipuleerd worden ."
Alleen, in het geval van "PAS" of oudervervreemding is de tijd nu net je ergste vijand.

Gepost door: Nancy | 14-02-08

Hoi Nancy,
Ik hoop dat je nog komt zien naar een reactie van je mail.
Ik ben 4 tal jaren gescheiden, heb 3 kinderen (jongen:12 jaar, Jongen:10 jaar en een meisje:8 jaar). Ik heb het hoederecht en men ex ziet de kinderen om de 14 dagen van vrijdag 19u- zondag 19u.
Wij zijn 1,5 jaar geleden verhuisd van Limburg naar Antwerpen, wat de nodige problemen met zich mee heeft gebracht voor de kinderen. Op het begin verliep alles 'vlotjes'.
Eind 2006 heeft men ex het hoederecht gekregen via het vredegerecht (maatschappelijk onderzoek, omwille van de verre verhuis), ikzelf kreeg NIKS. Volgens het vonnis had ik geen bezoeksrecht. Wel allimentatie, alle medische- en schoolonkosten betalen !!!!
Wij zijn in hoger beroep gegaan en hebben het "gewonnen". Zoals voordien, om de 14 dagen gaan de kinderen naar de papa.
De oudste zit in een pubersituatie, wat niet altijd even gemakkelijk is !
Wij hebben hier regens en wetten, die ze alle 3 moeten volgen en naleven. Natuurlijk bij de papa is het steeds "feest", wat die kinderen GEWELDIG vinden. Maar ...... wat bleek vorig weekend toen ik de kinderen wilde oppikken....... Men dochtertje kwam met "slecht nieuws" naar buiten..... Jongens wilden niet meer mee naar huis !!!! Politie gebeld, die konden "niks" doen.
Vervolgens heb ik de dag nadien advocaat verwittigd en kortgeding aangevraagd om ze zo snel mogelijk terug hier te krijgen om eens serieus met ze te babbelen. Dat is gister al voorgekomen op het gerecht, maar moeten nog een week wachten op een utspraak. De jongens gaan al van vorige week niet naar school. Dat zullen ze wel geweldig vinden ...
Ik heb al meermaals een mail gedaan, maar krijg geen reactie. 2x aan de gsm gesproken, maar daar krijg ik alleen maar negatiefs te horen, dat ze niet naar ons terug willen komen.
Zoals U schreef : Ze kiezen echter de voor hen gemakkelijkste weg. Het "Puberparadijs"! Daar waar alles mag, er weinig of geen regels zijn en ze de papa helemaal rond hun vingertje kunnen winden. Dat in combinatie met een gevoel van gekwetste trots bij de papa (ik ben immers diegene die is weggegaan) en je hebt de perfecte ingrediënten voor een heleboel problemen.
Dat komt me héééééééél bekend voor.
Wij zitten hier met een heleboel vragen, maar ze kunnen "nergens" helpen, en een antwoord vinden op men vragen is ook al heel moeilijk te vinden ! Hoe ga je om met een puber, die het dan ook nog eens moeilijk heeft met het feit dat zen ouders gescheiden zijn ?
Men ex volgt het vonnis niet nauwlettend.... Hopelijk spreekt volgende week de rechter het positieve uit, zodat hij eens weet dat er een vonnis is, dat nageleefd MOET worden.
Ik ben ook niet voor co-ouderschap. Maar dat ging bij ons niet, omwille van de "verre" afstand.

Gepost door: Weny | 26-02-08

Ik duim mee voor je dat je vlug antwoord krijgt van kortgeding. Wij hebben daar een dikke 2 weken op moeten wachten. En dat er bij niet uitvoering een boete tegenover staat of zoiets want ben je er nog niets mee. Ik heb al 2 vonnissen in mijn voordeel maar kan er alleen maar alle 14 dagen mee naar de politie lopen en ermee zwaaien. Verder niets. En dan de PV op de stapel leggen... Zolang de rechtbanken niet actief tegen oudervervreemding gaat ingaan, gaat dit blijven gebeuren en sta je met je rug tegen de muur.

Gepost door: Nancy | 26-02-08

nsg met pubers ook wij hebben hier zo eentje die niet meer wil komen, want bij mama mag alles wel, en bij ons nu niet. er zijn nl. nog 3 kids in huis (al dan niet steeds samen) onderscheid maken enkel naar hem toe kan alleen als er mee te praten zou zijn, maar de andere ouder vind het grappig en voelt zich niet in het probleem betrokken. de enige raad die we tot nu hoorden was : laat het effe waaien, die puberkuren gaan wel over. tja ... ben toch benieuwd als de andere kant zodanig tegenwerkt :-(

Gepost door: mickey | 27-02-08

Inderdaad die puberkuren gaan wel eens voorbij, maar ...... hoelang moeten we daar op gaan wachten,hé !
Ivm het vonnis van volgende week staat er wel een geldboete op, per dag dat hij de kinderen niet naar hier brengt (als het positief vonnis is,hé).
Hier is het ook zo, dat we al een hele stapel PV's hebben, maar ons hebben ze vorige week gezegd dat we ermee naar het parket moeten stappen, zij ondernemen niks uit hun eigen !!!! Dat ga ik zéker ook doen, die PV's gaan over het niet naleven van de bestaande vonnissen, slagen en verwondingen, inbraak en diefstal enz....
Hopelijk kunnen wij daar nu ook mee verder gaan, maar eerst willen we onze jongens terug en dan moet dat eens eerst rusten.
Ook moet er serieus gebabbeld worden met de kinderen ....
Met CLB heb ik ondertussen volgende week een afspraak, vandaag ben ik naar de opvoedingswinkel geweest, heeft me wijzer gemaakt. Ook kan je daar boeken lenen over hoe omgaan met pubers, kinderen & echtscheiding enz.
Ik mis men jongens, kijk enorm uit nr de dag dat ze hier terug aan de deur staan en zeggen dat ze terug hier willen komen wonen !!!! Dat het allemaal goed komt , zowel voor de kinderen, dat zij ook eens "rust" gaan krijgen in deze moeilijke situatie , en zowel voor ons!!!
Voor Mickey: komen de kinderen minder bij jou , of heeft u het hoederecht? Voor beide gevallen is het niet simpel, zeker niet als de "andere kant" met alles lacht !!!! Dat is dan nog moeilijker en zeker voor het kind op zich, want zij weten op de duur niet meer wat ze moeten geloven , of worden ze "gebrainwashed" (zo noem ik dàt).

Gepost door: Wen | 27-02-08

vader zet kinderen tegen moeder op Ik woon in Nederland, waar het mogelijk anders geregeld kan zijn. Het is erg herkenbaar allemaal. Mijn zoons zijn 13 en 14 en worden sinds de scheiding speelt al 10 jaar lang gemanipuleerd door vader. Hierdoor is hun beeld van mij erg negatief en de kinderen durven niet tegen hun vader in te gaan, waardoor ze nu de rechter een brief hebben geschreven met het verzoek om bij vader te mogen wonen. Voor de jongste is dit als eerste zonder nadenken toegezegd door een zeer partijdige mannelijke rechter. Ik ben in hoger beroep gegaan tegen deze uitspraak. Vader heeft verweer aangetekend. Wat mijn zoon zelf doet weet ik nog niet, hij wordt vertegenwoordigd door een bijzonder curator. Over de oudste heeft de rechter niet direct bij de zitting een uitspraak gedaan. Daar moet ik nu 7 weken op wachten.
Wat begon met een omgangsregeling waarbij de kinderen veel meer bij mij waren, is het na al het getouwtrek van vader, vele zittingen bij de rechtbank en erg veel geld uitgeven nu zo dat vader de kinderen niet meer dan ruim 1 dag per 2 weken bij mij laat komen.
Ook inschakelen van Bureau Jeugdzorg heeft tot nu toe nog niets geholpen, die zien de ernst van de zaak niet in.
Vader voelt zich al sinds de scheiding op zijn ego getrapt en wil wraak. Hij wil mij alles afnemen en hoe kan dat beter dan de kinderen tegen mij op te zetten? Hij voert zijn oorlog tegen mij over de rug van zijn kinderen, voedt ze niet op en onthoudt ze alle nodige hulp voor school. Zo gaan mijn kinderen de vernieling in. Dit kan ik niet aanzien. Daar vecht ik voor. Helaas kost dit ook erg veel geld.
Ook ik krijg allerlei (zinloze) adviezen in de trant van: Laat ze gaan, laat de kinderen los, dan komen ze vanzelf terug, richt je op je eigen leven, stort je op je werk, zoek afleiding, ga leuke dingen doen, etc. Maar als je kinderen hebt, heb je "levenslang". Die kun je niet loslaten op deze manier. De kinderen hun moeder afnemen is misdadig. Hun vader afnemen net zo goed. Dat zal ik ook nooit doen. Ik heb het idee dat de vader beloond wordt voor zijn foute gedrag door de kinderen in een enorm loyaliteitsconflict te brengen en ik bestraft word voor mijn goede gedrag. Hoe kan het rechtsysteem zo krom zijn? Is dat in België ook zo?

Gepost door: anne | 22-02-10

het rechtsysteem Hallo iedereen,

Ik heb een dochter van 14j die onlangs vertrokken is naar de papa. Ik heb ze 9j opgevoed alleen met enkel min aan onderhoudsgeld. Sept ll vroeg ik aan de papa om mee te helpen betalen in medische en schoolkosten?! Kon niet volgens hem. Vervolgens ben ik naar de advocaat gestapt met alle gevolgen nadien. Dochter weggelopen en Co ouderschap uitgesproken. Mijn dochter is bij de papa in de hemel en wordt rot verwend en gemanipileerd tot en met.
WIL of ZIE de rechtbanken dit niet of wat? Wat doet de advocaten? geld vragen en dat is al. Aan de Co ouderschap wordt er geen gevolg aan gegeven. Op een einde zegt de mens van voor wie en voor wat, maar de moeders zijn wel goed om alle facturen te betalen. Ben de enige niet denk ik, jammer genoeg.
Hoop dat de rechters een keertje wakker komen hier in ons België landje!!!!!

Gepost door: Annuska Vande Weghe | 05-06-10

ik ben alleen gezagdragende ouder Ik heb niet die problemen zoals jullie.Ik ben alleen de ouder met alle gezag.De vader is in een psychiatrische inrichting maar ik heb de kinderen altijd wel vrij gelaten in hun keuze om hem te mogen zien.Alleen ja de oudste woond nu samen en is bij een keer gebleven om hem te zien.Hij had natuurlijk meer verwacht en is gaan stoken en mannipuleerd langs alle kanten.Heb zelfs de rechtbank op dak gehad door hem.Nooit van hem verwacht.De 2 andere kinderen een meisje van 17 en een jongen van 12 hebben geen behoefte hem te zien.Eentje heeft pubergedrag dus,moeilijk hanteerbaar op de moment ze heeft ook een vriend en zoals ieder puber willen ze hun grenzen verleggen.
Maar door nemen en geven kan dat wel goed komen.De jongste kent mijn man (stiefvader al vanaf 3 jaar) dus die beschouwd hem als zijn papa.Ik heb mijn kinderen nooit weg gehouden van hun biologische vader ,dus ze mogen zeer zekers kontact onderhouden.Hij woond in Nederland ik in Belgie.Ondanks dat het bij ons een vechtscheiding was heb ik altijd de kinderen hun keuze gerespecteerd hoe moeilijk dat ook is.De kinderen hebben wel een goede stiefvader die samen met mij ook de kinderen stimuleerd en achte rhun keuze staat al ze hem willen zien.Bij hem wonen kan dus niet in dit geval.Daar hebben ze ook nog noooit om gevraagt.
Mijn ene dochter van 17 is nu aan het puberen en ja vraagt ook om haar vader te zien.We zullen dat zekers laten gebeuren,..maar of vader nog wil is een andere vraag.We hebben een mail gestuurd naar de instelling waar hij woond.Op heden is er niks vernomen van hem voor mijn dochter is dat moeoilijk te begrijpen omdat ze denkt dat die niet om haar geeft.En als ngs moet je daar goed mee om kunnen gaan.Dus ik wens anderen hier veel sukses toe.

Gepost door: Ann | 07-06-10

Ik ben een journaliste van Goed Gevoel en via deze weg wil ik bekendmaken dat ik op zoek ben naar getuigen die hun positieve ervaringen wat co-ouderschap betreft met de buitenwereld willen delen. Het artikel berust vooral op de persoonlijke ervaringen van de getuigen en wordt gestaafd met het advies van een relatiebemiddelaar, die tips zal meegeven om eventuele twistpunten te voorkomen. Wie geïnteresseerd is om aan het artikel mee te werken, kan mij via mijn e-mailadres bereiken: vanessavanhove1@gmail.com.

Gepost door: Vanessa Vanhove | 21-02-14

hoi ,

ik ben sinds een halfjaar stiefpapa geworden van 2 puberzonen en een kleine meid... heb zelf ook een dochtertje ... ik merk dat het niet altijd even makkelijk is om in het gezin een rol op te nemen . graag zou ik een boek daarover lezen .. iemand een aanrader ??

groetjes

r

Gepost door: ronny | 02-12-14

Post een commentaar