05-06-07

zoeken naar oplossingen

Het valt op dat bij de zoektocht naar het oplossen van de problemen in een NSG, steeds de vrouwelijke partner op zoek gaat en dit meestal omwille dat de mannelijke partner niet meewerkt aan de problemen ...en de ervaring leert dat de mannelijke partners niet bewust zijn van die problemen , doch er meestal wel de oorzaak van zijn. Oorzaak in de zin dat ze niet inzien dat kinderen een structuur nodig hebben en dat de partners als één blok moeten functioneren. In een NSG is dat nog meer van belang dan in een gewoon gezin ....

Misschien een moment om eens te reageren op dit berichtje via reacties ?

12:00 Gepost door Bart en Delphine in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

even komen lezen.. lieve groetjes

Gepost door: christine | 05-06-07

Ben blij dat ik dit kan tegenspreken. In ons NSG zijn er uiteraard ook af en toe problemen hoor maar mijn man is de eerste om aan de alarmbel te trekken en wij praten enorm veel, ook met onze pubers. Het is dus zeker een cliché dat mannen de oorzaak zijn van die problemen en er niet aan meewerken om ze op te lossen. Mijn man en ik staan duidelijk op één lijn en onze kinderen weten dat inmiddels al heel goed. Dat voorkomt niet dat er af en toe één van de 4 over de schreef gaat, zou maar saai zijn anders niet ;-) maar het gaat hier wel heel goed. Het is inderdaad wel zo dat duidelijke structuur en regels, meer dan in een gewoon gezin, belangrijk zijn in een NSG.
Groetjes.

Gepost door: Chantal | 07-06-07

Een structuur vinden is een noodzaak. Vooral in een NSG. Dat mannen zich daar niet zoveel van aantrekken of er niet aan meewerken, is een feit. De meesten toch. Maar we lezen hier al dat het tegendeel bewezen is. Bij ons valt het ook wel goed mee. En gelukkig staan we zowat op dezelfde golflengte. Is het nog steeds 'vrouw bij de haard'? Soms krijg ik dat gevoel als ik verhalen hoor of lees, ja.
Hopelijk nog meerdere reacties...

Groetjes aan allen.

Gepost door: Saartje | 08-06-07

hellaas kan ik dat niet tegenspreken. mijn ervaring hier thuis leert me dat zijn dochter waarschijnlijk de heilige drievuldigheid voorstelt. en tja zoals in ieder sprookje ben ik dan de boze heks. soms krijg je als nieuwe partner de indruk dat je enkel goed bent om te koken te wassen en te kuisen voor de kids van je partner.kritieken en opmerkingen of inspraak in de opvoeding ligt zeer moeilijk. mijn man is 6 jaar alleen geweest met zijn dochter en duld weinig inmenging van mij. hier in de streek zeggen ze dat eigen bloed trekten das misschien ook wel de grootste reden waarom mannen de problemen niet willen zien. niets is simpel in een nsg en alles wordt extra onder de loep genomen mijn man zou inderdaad eens moeten inzien dat structuur en duidelijke regels de heilige drievuldigheid pas echt deugd zou doen.

Gepost door: annemieke | 12-06-07

aan annemieke Beste Annemie ,

het is inderdaad zo dat veel mannen , lees papa's dat helaas niet inzien , ze zijn daar echt blind voor , ze denken dat ze hun kids tekort doen wanneer ze streng rechtvaardig zijn , doch niets is minder waar ...ik kan spreken erover want ik was dezelfde weg op totdat mij huidige vrouw en ook prof hulp me doen inzien hebben wat er fout was....
Kinderen hebben rap door wat kan en niet kan en ze profiteren van de situatie , dat staat vast , door structuur te geven en rechtvaardig te zijn kom je niet tekort tov je kinderen ..
Ik heb je email en zal je eens een paar tips doormailen ....en mss eens op de blog zetten , veel sterkte ....
Bart

Gepost door: Bart | 12-06-07

No problem bij ons In ons nieuw samengestelde gezinnetje (een dochter (12) en twee zonen (9 en 6) uit de vorige relatie van mijn man is dat absoluut geen probleem.

De kinderen zijn vijf op de veertien dagen bij ons, plus de helft van alle schoolvakanties, wat in totaal neerkomt op zo'n veertig procent van de tijd. Deze regeling is nu al ongeveer 2 jaar in voege (voordien waren ze er minder) en ik merk dat iedereen binnen ons gezin er ook steeds meer aan gewoon is. De kinderen weten zeer goed dat de regels bij ons soms anders zijn dan bij hun mama en dat wij zeer veel belang hechten aan een vaste structuur, duidelijke afspraken en dat dat steeds een kwestie van geven en nemen is tussen hen en ons. Mijn man en ik zitten op dat punt reeds van in het begin op dezelfde golflengte, al heb ik natuurlijk bepaalde zaken geïntroduceerd vanuit mijn eigen persoonlijkheid. Dat is echter steeds allemaal goed onthaald.

Ik heb het ongelooflijke geluk dat mijn partner van in het begin van onze relatie zeer goed duidelijk gemaakt heeft aan de kinderen dat ze mij moesten respecteren en gehoorzamen. En het heeft ook nooit problemen opgeleverd. Een keer heeft zijn dochtertje gezegd 'jij hebt hier niks over te zeggen, want jij bent mijn mama niet' en dat heeft ze zich achteraf beklaagd! Het is nu zelfs zo dat de kinderen op eigen initiatief een 'stiefmoederdag' voor mij in het leven geroepen hebben. Geweldig toch!

Maar hoeveel erkenning ik ook krijg van mijn partner en zijn kinderen, een ding knaagt altijd en zal ook altijd blijven knagen. Als stiefouder heb je nooit hetzelfde beslissingsrecht over zaken die de kinderen aanbelangen als de natuurlijke ouder. Je hebt eigenlijk maar zoveel in te brengen als je eigen partner toelaat. En in de praktijk wordt dat naar mijn gevoel vaak beknot door het feit dat de verhouding tussen de natuurlijke ouders van een kind soms zwaar verstoord is. Als het al zo moeilijk is om er met twee aan uit te geraken, dan is er voor een derde mening al helemaal geen plaats, hoewel sommige beslissingen toch zware praktische en/of financiële gevolgen kunnen hebben voor het hele gezin, dus ook voor de nieuwe partner. Op die manier heeft de andere ouder ook steeds een voelbare invloed op het gezin. In ons geval, waar elke beslissing omtrent de kinderen lijkt op een nieuwe poging om Brussel-Halle-Vilvoorde te splitsen, kan dat wel eens doorwegen...

Dat vind ik persoonlijk het moeilijkste aan het leven in een NSG en het stiefmoederschap. Voor de rest ben ik heel gelukkig in ons warme nest!

Gepost door: Diewtje | 14-06-07

Ik vorm sinds zes maanden een nsg, mijn twee zonen en zijn twee dochters, en het gaat ook niet zonder slag of stoot. Hier bij ons is het ook gelijk op de meeste plaatsen dat de man niet wil meewerken. Bij hem geld de regel " mijn kind schoon kind" en dat brengt heel veel spanningen met zich mee vooral naar mijn zoons toe. zij mogen geen stap verkeerd zetten of er gaat een storm op, zijn dochters daartegen kunnen niets verkeerd doen met als gevolg dat mijn zoons niet naar hem willen luisteren, hem uitlachen en daar ergert hij zich mateloos aan. Het is voor mij dan ook vaak heel erg moeilijk, sta tussen twee vuren in! tips zouden dan ook van harte welkom zijn
groetjes marijke

Gepost door: marijke | 05-07-07

Mijn man heeft 3 kinderen uit een vorig huwelijk.
Nu ik zwanger ben van ons eerste kindje samen zie ik een serieus probleem. zijn kinderen zijn ingeschreven bij de moeder en volgens de berekening van het tarief voor een onthaalmoeder word alimentatiegeld niet gezien als 'kinderen ten laste'. MAW wij betalen 425 Euro per maand als alimentatie en dit word niet afgetrokken van ons nettoloon bij de berekening. Dus ik kan mij geen onthaalmoeder veroorloven!!?? Weet iemand hier een oplossing voor?

Gepost door: Floske | 14-07-07

Veel steun en sterkte aan al de mama's én de papa's van NSGezinnen! Ik, als oma, had nooit gedacht dat een blog als deze me nog zou helpen om mijn eigen kinderen bij te staan in hun nieuwe en moeilijke situatie. Waarvoor mijn beste dank! Ik kom zeker nog lezen...

Gepost door: wina | 15-08-07

niet gemakkelijk Hallo, ik maak sinds 2 jaar ook deel uit van een nieuw samengesteld gezin. En mijn vriend en ik hebben ook een dochterje samen van 1 jaar. Zijn dochter (7) komt enkel 1 weekend om de 2 weken en mijn 2 kinderen worden in co-ouderschap week op week opgevoed. Tussen mijn kinderen en zijn dochter heerst er een grote competitie en vijandigheid waar ik geen blijf mee weet. Wie heeft hier tips want dit is niet echt bespreekbaar met mijn partner. Anneke

Gepost door: anneke vandenbossche | 05-09-07

De commentaren zijn gesloten.