07-11-06

Een natuurlijke mama vervangen ,

kinderen-13

 

is een bijna onmogelijke opdracht , doch uit de dagdagelijkse mails en reacties die we ontvangen op onze Webblog en postvak IN , merken we dat er toch vele ( stief ) - mama's dag en nacht klaar staan voor de kinderen van die natuurlijke mama. In 85 % van de gevallen hebben de stiefmama's met de bio-mama geen of weinig goed contact met elkaar . Meestal beschouwen die bio-mama's de stiefmama's als rivalen ....wat de taak natuurlijk niet eenvoudiger maakt voor een stiefmama. De kinderen worden  in de week of weekenden  zodanig opgemaakt dat die bij hun bezoek aan papa in de meeste gevallen negatief zijn ingesteld.....Natuurlijk zijn we ook de eerste om te schrijven dat niet alle bio-mama's zo ingesteld zijn, god zij dank ! Staan we er wel eens  bij stil dat een vrouw de kinderen moet aanvaarden van haar nieuwe partner? Bij scheidingen staan de kinderen centraal...zij moeten een proces verwerken waarbij mama en papa gescheiden verder willen leven...Zij zullen ongewild ook in een latere stadia kennis moeten maken met de nieuwe partners van hun mama en papa....Een man heeft naar onze ervaring minder aanpassingsproblemen met de opvoeding en kennismaking van de kinderen van zijn nieuwe partner dan een vrouw ....Een vrouw daarentegen heeft een grotere verantwoordelijkheid ....misschien is het haar moedergevoel die boven komt die haar meer doet denken en gevoelens laat spreken.....

Zin om te reageren ?   DOEN !

21:27 Gepost door Bart en Delphine in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Ja, het probleem tussen de biologische moeder en de stiefmoeder. Ik ken het ook al goed. Eerst en vooral: ik heb het boek "Tussen twee huizen" bijna uit en ik moet zeggen dat de meeste verhalen positief zijn, vooral wat betreft de relatie tussen de ouders tijdens en vooral na de scheiding, de communicatie naar elkaar toe, maar ook met de nieuwe partners van beiden. Meestal worden zij dan goede vrienden of vriendinnen met elkaar. Toch in het boek. Ik vind het tof dat er inderdaad moeders zijn die "een beetje nadenken". Maar in mijn geval heb ik geen (goed) contact met de biomoeder. Een goede verstandhouding is het minste wat een mens vragen kan, niet?
Wat ik kan begrijpen van een biomoeder is dat er jaloezie kan woekeren tegenover de stiefmama. Maar ik vind ook wel dat, wanneer je weggaat van je partner op een wijze die niet zo mooi is, het geluk van je ex niet in de weg mag staan, want daar draait het ook vaak om. Als die man of vrouw een nieuwe partner heeft, na verloop van tijd, en er met gaat samenwonen en/of huwen én nog eens goed voor je kinderen zorgt...! In dit geval mag die jaloezie niet blijvend zijn. Persoonlijk denk ik dan dat je blij mag zijn dat er nog een 'moederfiguur' in huis is die al de mogelijke liefde geeft aan je kinderen in de periode dat ze bij hun vader zijn (en daarom hoeft niet vader niet minder goed te zijn). Helaas zijn er stiefmama's zoals ik die heel wat moeten doorstaan. Het is niet alleen het verwerkingsproces van de scheiding van je partner dat je doormaakt, maar ook de steun voor zijn kinderen, hen opvangen, trachten hen te bereiken op gelijk welke positieve manier, de vervelende switchmomenten, de confrontaties met de biomama,...
Voor allen die er pas in terecht zijn gekomen... vertel je verhaal maar, ik pik er wel op in en hopelijk velen anderen.

Gepost door: Saartje | 09-11-06

Inderdaad Saartje , je verwoordt het zeer goed . We kregen wekelijks wel mails van stiefmama's die eens hun verhaal kwijt willen ....en we merken dat er veel gelijkenissen zijn in die gebeurtenissen....Misschien dus wel een goed idee om hier op te reageren....Wie nog ?

Gepost door: Bart en Delphine | 10-11-06

De commentaren zijn gesloten.