18-01-06

de kinderen

zijn ongetwijfeld het voorwerp van discussies bij het leven in een nieuw samengesteld gezin. Je hebt dan ook verschillende situaties waar kinderen in terecht kunnen komen. In ons geval bleven mijn kinderen bij ons en had mijn nieuwe partner ook een zoon. We vormen samen dus een gezin van 5 ( 3 zonen, die in 1997 dan respectievelijk 4, 11 en 15 jaar waren ). Mijn ex had nog enkel interesse in haar jongste zoon ( 11 jaar ) al liet ze hem in mijn ogen wel in de steek door haar kinderen bij mij te laten. ( Misschien een goed idee om als item te starten : waarom laat een moeder haar kinderen achter ? ) We zijn nu 8 jaar later en uit die periode kan ik vaststellen dat ik als man, papa van mijn kids en papa van de zoon van mijn huidige vrouw, wel eens gefaald heb in de zin dat ik als partner niet voldoende steun gaf aan mijn nieuwe partner. Nu pas besef ik hoe moeilijk ze het gehad heeft, dat ook zij wel eens dacht van " Aan wat ben ik begonnen ? " En eigenlijk was het zij die me het signaal gaf , ofwel steun je me ofwel hoeft het niet meer voor me .....!Gelukkig besefte ik op tijd dat "onze" neusjes tegenover de kinderen in dezelfde richting moeten staan ! Vanaf toen is alles beter beginnen lopen , de kinderen zagen hun ouders ( zo mag je ze toch noemen denk ik ) één blok vormen in alle beslissingen en dat de kids er geen profijt meer konden uithalen ...Nu , mag het een troost zijn dat het opvoeden van kinderen in een gewoon gezin al een hele opgave is dus zou ik zeggen aan allen die het eens niet zien zitten , kopje op hé ..Je kan altijd reageren op dit item via reactie..of mailen kan ook ..Groetjes

13:07 Gepost door Bart en Delphine | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

Commentaren

veel fun... en plezier met je nieuw blogje...

Gepost door: snellen | 18-01-06

neusjes in dezelfde richting ... die neusjes moeten echt wel in dezelfde richting staan! dan pas kan je vooruit!
Bij ons staan de neusjes wel in dezelfde richting maar geeft mijn partner niet het gevoel dat hij me steunt en dat valt me soms zwaar!

ik ben mama van 2 kleine en 3 stiefmama van 3 grote meiden!

Gepost door: mie | 19-01-06

leuk idee Kwam alvast een kijkje nemen, ziet er goed uit.
Ik ben mama van 2 een jongen van 14 en een meisje van 12, endaarbij stiefmama van 4, die continue bij ons zijn, hun leeftijd gaat van 8 tot 14. Sopms een drukte van jewelste, soms te, zij hebben een schat van een papa, maar zou a

Gepost door: elena | 19-01-06

leuk idee Kwam alvast een kijkje nemen, ziet er goed uit.
Ik ben mama van 2 een jongen van 14 en een meisje van 12, endaarbij stiefmama van 4, die continue bij ons zijn, hun leeftijd gaat van 8 tot 14. Sopms een drukte van jewelste, soms te, zij hebben een schat van een papa, maar zou af en toe wat meer ruggegraat moeten hebben kwestie opvoeding van zijn kinderen.

Gepost door: elena | 19-01-06

kweet het , ruggegraat hebben! Dat ontbrak me ook en ik denk deels uit medelijden met de kinderen, onterecht trouwens maar men zit in die situatie en als man denk je dan dat je het beter weet en ook de situaties beter kan inschatten. Vele mannen zullen het nu niet graag horen en de vrouwen zullen zich gevleid voelen maar ik heb ondervonden dat regelmatig eens te luisteren naar je vrouwelijke partner veel kan oplossen...
Ik deed dat dus niet direct maar na enige tijd dus wel....met als resultaat...het liep beter....
Ik wens jullie alvast veel courage en laat dit hier maar jullie uitlaatklepje zijn want ik (we) begrijp(en) zeer goed in welke situaties men soms kan zitten...want we hebben wel gekozen voor onze partners maar niet wat de gevolgen konden zijn....( al zeggen ze , je wist aan wat he begon , bull shit dus , srr v d uitdrukking )
groetjes , Bart

Gepost door: Bart | 19-01-06

ruggegraat die ruggegraat... mijn man heeft het wel maar toont het niet...
hij geeft me dan op die manier het gevoel dat ik er niet bij hoor! Een gevoel dat je dan wel meer hebt in onze situatie... Ik ben dikwijls de laatste die iets weet! En ook hier, net zoals bij Bart, weet ik dat hij het doet uit schrik, medelijden ...
Alles is voor iedereen soms zo vanzelfsprekend! Maar een beetje structuur en regels moet toch kunnen?

Gepost door: mie | 20-01-06

Structuur en regels waren de belangrijkste factoren die ze ons hebben aangeraden bij het opvoeden van de gezamelijke kids. Ikzelf had daar dus in het begin geen oog voor maar eens ook ik daar aandacht aan schonk zag je merkbare veranderingen. We hebben na een tijdje een wekelijkse discussie-avond bedacht waarbij de kids op een beleefde en normale wijze hun woordje mochten zeggen. Daar maakten we dan gebruik van om dus ook onze regels vast te leggen ....structuur , ja Mie zeer belangrijk , zeker weten ...ik zou zeggen , laat merken wat je wilt , mijn vrouw deed het ook zo en toen pas zijn mijn oogjes opengegaan...
( alvast tof dat je reageert, anders zou dit blogje enorm saai worden hé )

Gepost door: Bart | 20-01-06

jawel ... het zou hier maar saai worden...
seffens zitten we hier maar met 2 ;-)

Gepost door: mie | 23-01-06

boeken hoi!
ik wil weleens eer lezen hierover... ook als steuntje eigenlijk... kent er iemand interessante boeken, waar je als "stiefmama" wat aan hebt?

Gepost door: ziz | 23-01-06

ruggegraat - structuur & regels wel dat is nu eens wat er ontbreekt bij mijn vriend. Een echt NSG zijn we niet een LAT relatie kan je het ook niet echt noemen. Ik ben moeder van 2 kids. Zij wonen niet meer bij mij maar komen wel in het WE. Hij heeft 2 zonen (27 - 30 j) thuis wonen en 1 dochter (18) bij haar moeder.
Tijdens de week ga ik dus naar hem en in 't WE blijf ik bij mij thuis, om het andere WE komt hij ook langs.
Waar ik de pest aan heb is dat hij meid speelt voor die 2 jongens die toch wel de leeftijd hebben om zelf al eens de handen uit de mouwen te steken. Al ong. een jaar probeer ik hen dit alle 3 duidelijk te maken - niks gekort dus. Omdat ik er niet echt woon, het niet mijn thuis is maar wel die van hen waar zij zijn groot gebracht, .....vind ik zelf dat ik moet inbinden. Dat valt me echter steeds moeilijker. Ik weet echt niet meer hoe ik hier verder mee moet.

Gepost door: ayla | 27-01-06

Bart@ayla Zijn dus duidelijke tekenen waar het schoentje wringt hé ! Je nieuwe partner is wel duidelijk op de hoogte wat jij denkt en wilt maar desondanks laat hij alles zijn beloop en dit naar de zin van zijn kinderen. Indien je partner niet duidelijk laat merken aan zijn kinderen dat jou ergenissen ook de zijn zijn dan zal het naar mijn mening het niet eenvoudig zijn voor je ! Dat jij je een beetje als indringer beschouwt kan ik inkomen maar het is de taak van je partner te laten merken aan zijn kids dat je dit juist niet bent. Enig lichtpuntje in jou situatie is dat het geen tienerkids meer zijn en ze weldra het " nestje " zullen verlaten ....of is papa zo'n goeie huismeid ? :-)
Alvast veel courage en kopje niet laten zakken é .....

Gepost door: Bart | 27-01-06

oudervervreemding sire.nl Wij zijn fam valkenburg en ook wij zijn slachtoffer van oudervervreemding.
Nu kun je stemmen op sire.nl. Je gaat naar umaghetzeggen.nl en schrijf bij de zoekfunctie
oudervervreemding in dan kom je bij het onderwerp en kun je je stem uitbrengen. We hebben
nog 1 dag en we staan op dit moment op 37. Komen we bijn de eerste 5 maken we kans op
een landelijke campagne. Dat is het proberen waard toch?
Vriendelijke groet
Marleen Valkenburg

Gepost door: marleen | 19-09-07

Ik heb sinds 2 jaar een relatie met een man met twee kids 12 en 15 jaar, ikzelf heb ook twee kids 11 en 14 jaar. Momenteel hebben we nog een LAT relatie, ik wil samenwonen, hij eigenlijk ook maar hij ziet dat niet zitten omdat zijn kids ons er niet bij willen. Hoe moeten we nu verder?

Gepost door: ikke | 17-01-10

De commentaren zijn gesloten.